Op fietsavontuur in eigen land - week 2

Inge
16 mei 2021
4 minuten om te lezen

Pesse - Meppel - Sint Jansklooster - Vollenhove - Steenwijk - Lelystad - Marker Wadden

It is the set of the sails, not the direction of the wind that determines which way we will go. ~ Jim Rohn ~

Afgelopen week heb ik mijn week doorgebracht in Wanneperveen vanwaar ik uitstapjes heb gemaakt. Aangezien het weer (nog) niet echt meewerkt (en ik toch wel van de zomerse temperaturen houd), heb ik mijn uitstapjes een beetje om het herfstweer heen gepland. Die paar mooie uurtjes werden dan ook gelijk benut met een ontdekkingstochtje in de nabije omgeving.

Het fijne aan de ontdekkingstocht in eigen land is dat familie en vrienden relatief nabij zijn en je ze niet hoeft te missen. Zo kon ik op Moederdag gewoon moeders verassen (samen met mijn zus) met een bezoekje :-) Een dagje in Pesse vertoeven (met wat zonuren) was zeker geen straf!

De daaropvolgende dagen zijn we in Meppel, Sint Jansklooster, Vollenhove en Steenwijk geweest. Lekker op de bonnefooi toeren en zien wat we onderweg tegenkomen. Zo kwamen we tijdens onze tocht naar Sint Jansklooster en Vollenhove een strandterras tegen. De zon scheen dus voor ik het wist plofte ik neer in de zogeheten ‘loungestoelen’ met bijbehorende loungemuziek a la Ibizastijl.

Uiteindelijk bleken Noël en ik samen met een Zwitserse gepensioneerde vrouw en ‘haar’ Toby (red: hond), de enige gasten te zijn. De hondjes mochten los op het terras en strand spelen (en bleken achteraf ook langere tijd in de keuken te hebben rondgesnuffeld) en mevrouw Zwitserland schoof bij mij op de lounge-set aan. Met een Aperol-Spritz (is dat trouwens hét nieuwe drankje? Ik zie het overal voorbij komen de laatste tijd) deelde mevrouw Zwitserland al haar huwelijkse problemen. Van haar eerste huwelijk tot en met haar huidige man die alle dagen ‘aan de boot ging werken’ en nooit thuis was. Ach, als ik in de zon zit, een spelende Noël zie en een lekker drankje voor me heb kan ik veel hebben. Toch wel fijn dat het terras om 18:00 dicht moest (“Jammer zeg, wij gaan weer verder, nice to meet you, ja daaaaaag!”).

Een volgend uitstapje gingen we richting Steenwijk. Daar aangekomen parkeerde ik de fiets en liep tegen Rams Woerthe aan. Een rijksmonument met een 10 hectare groot park in Engelse landschapsstijl. Uiteraard extra mooi in deze tijd van het jaar. Na het park rondgewandeld te hebben nodigde het groene gras mij uit om mijn schoenen uit te doen en met mijn blote voetjes in het zonnetje te gaan liggen. Ik had een boek mee, flesje water, wat muziek en kon mij zo een hele middag vermaken. Mensen kijken, boekje lezen en af en toe even doezelen.

Mijn workaway host had me al een paar keer uitgenodigd om mee te gaan zeilen maar het weer was doorgaans slecht op zijn vrije dagen. Aangezien dit mijn laatste weekend in Wanneperveen is besloten we nu dan toch te gaan. Zonder naar het weerbericht te kijken en heel hard hopend dat we niet alleen maar regen zouden krijgen. De autorit (nee, ik doe niet alles met de fiets ;)) naar Lelystad Haven voorspelde niet veel goeds. Grijze donkere lucht. Eenmaal in de haven aangekomen zagen we de eerste stukjes blauwe lucht verschijnen. Wie weet hadden we geluk?

Na nog wat broodjes en drinken gekocht te hebben stapten we aan boord en zetten koers richting de Marker Wadden. De Marker Wadden zijn zo’n vier jaar leden gecreëerd in het Markermeer met als doel een bijdrage te leveren aan het natuurherstel. Door de aanleg van natuureilanden met zand, klei en slib uit het Markermeer komt nieuwe natuur tot ontwikkeling. Een combinatie van een natuurparadijs voor vogels en vissen en anderzijds een recreatie-eiland. Momenteel is het zo’n twee jaar toegankelijk voor bezoekers. Er staat een paviljoen met terras, een paar hutten/huisjes voor overnachting en een klein winkeltje. De rest van het eiland is gereserveerd voor de natuur waar je, op de daarvoor aangewezen paden en vooropgestelde voorwaarden, kunt (‘mag’) wandelen.

Enfin, eerst maar zorgen dat we er komen. Er stond hooguit windkracht 1 dus we gingen niet als een speer. Lekker rustig dobberend waren we na 2 uur ongeveer halverwege. De lucht achter ons (Lelystad Haven) werd almaar donkerder en dreigender terwijl de lucht voor ons (Marker Wadden) redelijk opgeklaard leek. Dus besloten we de ondersteuning van de motor er bij aan te zetten waardoor we binnen 45 minuten konden aanmeren op de Marker Wadden. Waar ook nog eens de zon scheen! De havenmeester heette ons welkom (en controleerden even dat we ons wel gingen aanmelden voor een gebiedsbijdrage) en vertelde dat het terras nog een uurtje open zou zijn. Die wandeling kan wel even wachten! Tien minuten later zaten we heerlijk genietend in de zon met een welverdiend biertje.

Toen het terras ging sluiten hebben Noël en ik nog heerlijk gewandeld op het lege strand. Bij terugkomst bij de boot viel er dan toch een bui waarop we besloten het even af te wachten alvorens weer terug te varen. Na een dutje van meneer de Kapitein (red: host) en regendruppels tellen van mij, klaarde het weer op en konden we de tocht huiswaarts inzetten. Met een verdubbeling op de Beaufort schaal (van windkracht 1 naar 2!) redden we het geheel op zeil terug naar de haven. Voldaan meerden we aan terwijl de zon onderging. Na alles weer opgeruimd te hebben sloten we de dag af met het laatste blikje bier uit de koelkast. Proost op een mooi zeilavontuur. Daarna stapten we de auto in richting Wanneperveen waar een verlangende warme douche op mij zat te wachten (en aansluitend bed). Zodra mijn oor het kussen raakte gingen mijn lampjes uit.

Wat me deze week is opgevallen is dat ik me vaker dan voorheen bevindt tussen de doelgroep van de gepensioneerden. Op het terras word ik omringd door veel 65plussers, op de fiets zie ik continue ANWB – koppels met navigatie en stuurtas mij vriendelijk begroetend, bij het zeilavontuur was de gemiddelde leeftijd van passanten minstens 65 en tijdens mijn bezoekjes aan de Weeribben – Wieden staat de parkeerplaats vol met campers en hun welbekende grootste bezittersgroep (red: gepensioneerden). Blijkbaar staan mijn zeilen momenteel hetzelfde afgesteld als die van de Nederlandse AOW’er. Misschien ga ik binnenkort de pensionado’s achterna…?