Why not?
- Inge

- 27 nov 2017
- 6 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 19 okt 2018
Het leven op Koh Phangan lijkt geen beperkingen te kennen. Alles is mogelijk in het creëren van je eigen bestaan. Een belangrijk aspect voor het ultieme vrijheidsgevoel en tevens een valkuil om jezelf te verliezen in de keuze van de collectiviteit. Een uitdaging voor de bewustwording van je eigen wil. De afgelopen periode koos ik er voor om mijn wil gelijk te stellen aan de keuze van de collectiviteit: elke uitnodiging die ik kreeg beantwoordde ik met “why not?”.
Het is zover; ik heb een eigen kamer (met airco, eigen badkamer en koelkast)! Na mijn spullen over gebracht te hebben eet en drink ik weer wat met de ons kent ons mensen. De ons kent ons mensen bestaan voornamelijk uit werknemers en divemasters in opleiding. Na wat biertjes besluiten we nog een potje pool te spelen in de bar (op 5 minuten loopafstand) met het idee om het bij een rustig avondje te houden. Tijdens het wachten (tot de pooltafel vrij is), horen we over een feest op een half uur rijden afstand. Why not? Een moment later zitten we in de taxi naar een of ander beach feest. So far voor het rustige avondje…
Het niet zo rustige avondje zorgt ervoor dat ik de volgende dag pas halverwege de middag wakker word. Blijkbaar doet mijn nieuwe kamer het goed (en was het uiteraard weer veel te laat/vroeg de afgelopen nacht). Aangezien ik nog steeds niet het water in kan en niet te veel mijn voet mag belasten, vul ik mijn middagen aan zee met een boek. Zo ook deze middag: niet geheel onplezierig. Tegen etenstijd wandel ik weer het restaurant in om aan te haken bij de rest. Vanavond testen ze een nieuw menu uit en wij zijn de uitverkorenen die het eten mogen testen. Aangezien een van de chefs vegan is, is dit aspect goed vertegenwoordigd. Na wederom heerlijk gegeten te hebben volgt de volgende test: de cocktailkaart is aan vernieuwing toe en uiteraard moet ook deze (voor)geproefd worden. We verplaatsen ons naar de zwembadbar en ‘testen’ de nieuwe cocktailkaart. Wat een zwaar bestaan…
Aangezien het tevens de laatste avond is van een van de ons kent ons mensen (in ieder geval op Koh Phangan), zetten we het drinkgelag voort in een bar buiten het resort. We zijn nagenoeg de enigen in de bar. We spelen pool, draaien onze eigen muziek (met toestemming van het lieftallige personeel) en dansen. Wanneer de bar dicht gaat halen we nog wat drinken bij de 7/11 (befaamd in heel Thailand als supermarkt waar je alles kunt kopen (en ondanks de naam 24/7 open is)). Er wordt voorgesteld om het feestje voort te zetten op het strand (why not? het is tenslotte nog maar 05:00). We nemen muziek mee en dansen tot zonsopkomst. Na zonsopkomt rol ik rond 08:00 mijn bed in. Another day in paradise...
Twee uur later wordt er op mijn deur gebonkt. De vorige avond heb ik in al mijn enthousiasme ingestemd (why not?) met een roadtrip met Alexsandro en Franc (twee Canadese vrienden die helpen bij het renoveren van het hostel waar mijn kamer is). Een paar minuten later sta ik buiten. Alvorens onze trip te starten ontbijten we eerst iets bij een restaurantje in de straat. We besluiten om geen plan te trekken maar gewoon te kijken waar we stranden. Als eerste blijkt dat een voetbalwedstrijd te zijn. We ploffen onszelf neer in het gras en kijken een gedeelte van de wedstrijd. Na een klein potje met wat kinderen te hebben meegespeeld zetten we onze weg voort. Even later belanden we bij een waterval. De klim naar boven blijkt nog een hele uitdaging met een kneuzenvoet op slippers. Boven rusten we in de waterval, even afkoelen.
De weg naar beneden gaat daarentegen stukken soepeler. We klimmen weer op de scooter en rijden naar de noordkust waar we eindigen op een idyllisch strand. Helaas kan ik nog steeds het water niet in dus blijf ik op het strand (goed excuus om nog even wat slaap in te halen). Wanneer we een drankje aan het drinken zijn bij de bar rukt de wind op. We besluiten te wachten tot de donkere lucht weggetrokken is. De kokosnoten en palmbladeren vallen van de bomen met als resultaat dat er aapjes tevoorschijn komen. Zodra de wind is gaan liggen verschijnen ze vanuit de bomen om een kokosnoot te scoren. Ze lijken niet gehinderd door onze aanwezigheid wanneer wij voorbij lopen op weg naar onze scooters.
Even later zijn we weer back on the road. Gedurende de dag is het idee ontstaan om een Thaise massage te ondergaan (why not?), dat wordt onze volgende bestemming. We vinden er een en kunnen over een uur terecht. Tja wat doe je in een uur? Wij spelen pool en drinken bier. Een uur later staan we weer braaf voor de deur waar drie Thaise dames ons op staan te wachten. Weer een uur later lopen we soepel en herboren naar buiten. No doubt de beste massage ooit (en kost bijna niets!). Zeker voor herhaling vatbaar.
Next stop: eten. We gaan naar de night market! Deze markt is de hemel op aarde met betrekking tot eten. Allerlei verschillende kraampjes met streetfood. Het is voor mij een rare gewaarwording dat 'vegans' hier vrij common zijn en dat ik niet de uitzondering ben. Zo adverteren ze vrijwel overal met vegan food en is er volop aanbod. We hamsteren elk ons eigen maaltijd bij elkaar en eten al slenterend over de markt. Meer dan voldaan rijden we langzaam terug waar we ter afsluiting nog een biertje drinken. Final stop: bed.
Na een heerlijke nacht geslapen te hebben word ik uitgerust wakker. Omdat ik mijn duikplannen nog niet kan uitvoeren in verband met mijn voet heb ik aardig wat vrije tijd. Ik besluit te wandelen langs de kust en door de straten van het centrum. Tijdens het wandelen krijg ik een berichtje of ik zin heb om mee te gaan naar secret beach, een mooi strand aan de oostkust van Koh Phangan. Why not? De rest van de dag hangen we op secret beach (en nog steeds geen water voor mij). Na een heerlijke dag strand rijden we terug naar het hostel. Bij terugkomst sjouwen we tafels en stoelen het dak op (Why not? (de eigenaar van het hostel is een van de ons kent ons mensen en initieert dit idee)). Met wat muziek en drinken genieten we van het samenzijn en het uitzicht vanaf het dak.
Mijn voet is ondertussen aan het helen en kan weer zonder pijn contact maken met de ondergrond. Het hinken is zo goed als voorbij, ik heb geen verbandje meer om, de zorgverzekering heeft alle gemaakte onkosten vergoed en, het belangrijkste van dit alles, ik kan weer het water in! En dat blijkt een goede timing. Twee dagen op de boot, vijf duiken, advanced gecertificeerd en…. drie walvishaaien gespot! (of het was dezelfde die drie duiken achter elkaar tevoorschijn kwam). Wat een verwondering om naast zo’n gevaarte te zwemmen! De eerste twee duiken zwom ze boven mij en zag ik alleen een silhouet. De derde keer kwam ze van achteren naast me, op nog geen drie meter afstand. Zij aan zwommen we samen een tijdje op alvorens ze besloot haar koers te veranderen. Ongelofelijk indrukwekkend!
Na deze twee duikdagen was het weer tijd voor een feestje met wederom een afscheid van een van de ons kent ons mensen. We hebben verderop in de straat een bord gezien met gratis BBQ. Als je een drankje koopt mag je eten zoveel je wilt (en ook hier adverteren ze met vegan). We besluiten een kijkje te nemen (why not?). Het eten is goed, er is een pooltafel en ze hebben goede livemuziek; that’s all we need. Gezien er een grote groep van de ons kent ons mensen aanwezig is en de gratis BBQ een succes blijkt, wordt er volop gedanst en gefeest. Met als resultaat dat vele uren later het bier op is en een groot deel van de algehele drankvoorraad. Tijd om naar huis te gaan.
De daaropvolgende dagen ben ik druk met mijn rescue diver cursus. Theorie, het oneindig oefenen van skills (vermoeide/in paniek geraakte/niet bij bewust zijnde duikers uit het water vissen met verschillende technieken (soms zo overtuigend waardoor niet betrokken omstanders zorgen voor wat ramptoerisme ;-)), het opstellen van een noodplan en het afleggen van een theorie examen. Het enige wat rest is om de geleerde skills te tonen bij Sail Rock, in open (en redelijk onstuimige) zee. Als ik ook daarvoor slaag mag ik beginnen met mijn master!
Al met al vermaak ik mij prima. Koh Phangan heeft een levensstijl en mentaliteit waar ik me goed in kan vinden. Het leven hier voelt natuurlijk, vrij en zonder weerstand. Buiten leven, samenzijn, weinig aandacht voor materialistische zaken, open minded en vredelievend. Het is zoals het is en alles is goed. Why not?

Whaleshark

Fun night

I'm on a rock

Ons kent ons bunch

Monkey business

Road trip!

Onderweg naar waterval (toen er nog treden waren)

Relax...

Pool&beer

Waiting for our massage (bier mag gewoon mee :-))

Night market

Sunset

Fun

Crazy faces

Sweet dog with piece of sausage :-P

More animals in the street

Even golden elephants

View

Vegan friends

Dancing till sunrise

Another view

Happy to be on the boat again :-)





Lieve Ing, wat een supermooi verhaal en geweldige foto's weer! Ik zag net pas trouwens de mooie zakdoek die je in je haar hebt bij de foto met de hond bij je vorige blog... (nu wil ik graag een hartje plaatsen, maar dat kan volgens mij niet...;). Lieverd, blijf genieten: WHY THE F*CK NOT?!?!?! Dikke kus!
Inge, fijn om te lezen dat je het zo lekker rustig aan doet met die voet van je :).